سبد خرید 0

وبلاگ

ارتباط در مذاکره

ارتباط در مذاکره

از عوامل تاثیر گذار بر روند معامله نقش ارتباط در مذاکره می باشد.مذاکره به جریان مداوم رفت و برگشت ارتباطات برای رسیدن به یک تصمیم مشترک گفته می شود.

گفتگوی یک پزشک با بیمار و یا یک قاضی با متهم شمل ارتباط در مذاکره نمی باشد چرا که یکی در مقام قدرت و دیگری دستور گیرنده می باشد.مذاکره کمترین نقش را در این نوع ارتباط خواهد داشت،افراد دارای جایگاه یکسان برای مذاکره نمی باشند.

به گفتگوی دو پزشک بر سر درمان یک بیمار و یا دو قاضی برای صدور رای برای یک متهم دقت کنید،هر دو در یک جایگاه و برای رسیدن به تصمیمی واحد مذاکره می کنند.هیچ کدام به دنبال برتری داشتن نسبت به دیگری نیستند و به دنبال تصمیمی واحد برای رسیدن به منافع مشترک هستند.

مشکلات موجود ارتباط در مذاکره

  • ممکن است مذاکره کنندگان بدون داشتن ادراکی از گفته های همدیگر اقدام به مذاکره کنند و به همین دلیل تلاشی برای ارتباط جدی نداشته باشند و فقط به گفت و شنودی برای تاثیر گذاشتن بر روی اشخاص ثالث بسنده می کنند.بجای استفاده از نوعی ارتباط مذاکره برای رسیدن به توافق جهت همکاری فقط به دنبال بی اعتبار کردن طرف مقابل و جلب توجه ناظران گفتگو به سمت خود می باشند.
  • مشکل دیگر عدم شنیدن گفته های یک طرف مذاکره توسط مخاطب او می باشد.ممکن است شخص بقدری درگیر آنچه می خواهد بگوید باشد که به گفته های شخص در حال مذاکره توجه نکند.در این حالت شخص به دلیل استرس از فراموش کردن گفته های خود و یا توجه بیش از حد به سازمان خود که می بایست به آنها حساب پس دهد فقط به دنبال بیان جملاتی است که بتواند آنها را راضی نگه دارد ولی از این موضوع غافل می شود که تا به آنچه طرف مقابل می گوید گوش ندهد قادر به برقراری ارتباط نمی باشد.
  • سومین مورد داشتن سوء برداشت از گفته های یکدیگر است و زمانی این حالت بیشتر می شود که افراد دارای زبانهای مختلف و یا فرهنگ های گوناگون اقدام به مذاکره نمایند.ممکن است بیان واژه ای در یک زبان به یک معنا و برداشت از ترجمه آن در زبان دیگر دارای ادراکی دیگر باشد.مانند استفاده از کلمه «واسطه» که در بعضی از مواقع از آن به عنوان «دلال» برداشت شده و دارای بار منفی می گردد و بعنوان شخصی در نطر گرفته می شود که بدون دعوت در مسائل دیگران دخالت می کند.

اقدامات موثر در برقراری ارتباط در مذاکره

گوش دادن و ادراک طرف مذاکره

خوب گوش دادن نیاز به مهارت خاص دارد به ویژه زمانی که زیر فشار روانی و اضطراب در مذاکره هستید ولی شنیدن به شما این امکان را می دهد که احساسات و ادراک طرف مقابل را کشف کنید.گاهی اوقات جملات انها را تایید کنید و گاهی با پرسیدن پرسش هایی در مورد گفته های آنها احساس رضایت برای شخص از اینکه به سخنان آنها گوش می دهید حاصل کنید.

ارزانترین امتیازی که شما می توانید در مذاکره به دیگران دهید این است که آنها بدانند به سخنانشان توجه می کنید.گوش کردن و ادراک طرف مذاکره به معنای موافقت با وی نیست.شما می توانید کسی را کاملا درک کنید ولی در این حال با آنچه میگوید کاملا مخالف باشید.ولی تا زمانی که نتوانید آنها را متقاعد کنید که درک شان میکنید حاضر نیستند به شما گوش دهند.

طوری سخن بگویید که مخاطب شما را بفهمد

درک کنید که طرف مقابل مذاکره را از زاویه دیگری می بیند و بجای جدل کردن با طرف مقابل سخن یگویید و سعی کنید مسائل را از زاویه دید مخاطب ببینید وذر مسیر حل مساله مشترک به پیش بروید.

برای منظور و هدفی صحبت کنید

گاهی اوقات مشکل در کم بودن ارتباط نیست بلکه مساله در ارتباط بیش از اندازه است.وقتی تشنج و سوءتفاهم در جلسه حاکم باشد شاید بهترین روش ناگفته ماندن بعضی مسائل باشد.بعضی مواقع سکوت بهترین تصمیم در مذاکره است.مهم این است که بدانید چه چیزی را با چه منظوری می خواهید به دیگران انتقال دهید.

اشتراک گذاری:

مطالب زیر را حتما مطالعه کنید

دیدگاهتان را بنویسید